PLANCK FRAME

c = 1 / √(ε₀ · μ₀)

c is geen snelheidslimiet.
c is een eigenschap van het veld —
de snelheid waarmee informatie door Planck-frames reist.

ε₀ = permitiviteit (elektrisch)
μ₀ = permeabiliteit (magnetisch)
c  = het resultaat: 299.792.458 m/s

tₚ = 5.39 × 10⁻⁴⁴ s  →  kleinste tick
lₚ = 1.62 × 10⁻³⁵ m  →  kleinste stap
h  = 6.626 × 10⁻³⁴ J·s → invariant

h = frame × energie
  = het onverdelenbare
  = waar fysica stopt en veld begint

Stel: twee perfecte spiegels — exact 9 meter uit elkaar.
Een lichtstraal gaat heen en terug.

afstand per cyclus = 9 × 2 = 18m
reflecties per seconde = c ÷ 18

  299.792.458 ÷ 18 = ~16.655.136

Benader je c naar 300 miljoen?
  300.000.000 ÷ 18 = ~16.666.666
  = 2²⁴ (exact)

Tijd is geen ding dat voorbijgaat.
Tijd is de afstand die licht aflegt —
gemeten als reflecties, als ticks, als frames.

6  → 5 · 7      12 → 11 · 13     18 → 17 · 19
24 → 23 · 25    (2²⁴ = reflectiecyclus)

De structuur is er al — voordat we meten.

input → verwerking → output
         ↑
     "tijd" = functie van complexiteit

kort signaal → weinig frames → snelle tijd
lang signaal → veel frames  → trage tijd

De wereld voelt trager als er meer te verwerken is.
Dat is niet illusie — dat is fysica.